Goede wijn behoeft geen krans – kwaliteit komt boven drijven – Ja, en dan krijg je dit in je mailbus:

Na het afhaken van Concentra heeft de redactie er alles en nog veel meer aan gedaan om een overnemer te vinden voor MaoMagazine en een betalend blad op de markt te kunnen brengen. Het is ons helaas niet gelukt.
Eerst hebben we mogen ervaren dat de klassieke mediagroepen de potentie van Mao niet zien, of niet willen zien, of dat ze er uit welbegrepen eigenbelang zelfs bevreesd voor zijn. Ze hadden daar een excuus voor: het is crisis op de mediamarkt, men consolideert liever braafjes de bestaande formules. Investeerders van buiten de media schrokken er dan weer voor terug om zich buiten hun eigen business te wagen. Het stopzetten van een hele reeks bladen in 2001 heeft bovendien een hypotheek gelegd op Al Het Nieuwe. Dat het grote probleem van een aantal van die heengegane publicaties veeleer hun slappe kwaliteit was dan hun intrinsiek marktpotentieel, is velen ontgaan. [ lees meer… ]

Wanneer men overgaat tot het terugbetalen van abonnementsgelden, dan is er geen hoop meer.
Misschien dat hun webstek blijft, en dat hij regelmatig geupdate wordt.
- *snif* De besten gaan altijd te vroeg -

Op 28 februari 2002 postte Kwaadbloed een mop over een kerel die na een avondje uit aan zijn date orale sex vraagt.
Gisterenavond vond Juul een reclamefilmpje voor een betaalkaart.
Of waar reclamemakers hun mosterd halen – bij Kwaadbloed begot!

Met Sneeuwbal de neerstortende huiskater is het al pakken beter. (ok, de foto is niet echt vleiend te noemen, maar u moet uzelf onder flitslicht eens bekijken) Hij eet, hij drinkt, hij klaagt weer als tevoren, zit weer achter de vliegen aan maar alleen nog ietsje sukkelachtig voor de moment, springt weer op mijn schoot wanneer hij aandacht wil en krijgt hij die niet – naar zijn normen – voldoende, dan komt hij weer op mijn toetsenbord liggen…volgens mij is er dus geen vuiltje aan de lucht.
Toch heb ik een afspraak met de dierenarts, morgenavond. Deze avond ging niet meer, maar zolang het beestje dronk kon het niet zo’n vaart lopen stelde hij me gerust. Het is trouwens toch tijd voor een algemene inspectie van ‘s beests anatomische onderdelen en de nodige anti-dinges spuitjes. Hij gaat daar niet blij mee zijn. Amai, twee traumatische ervaringen op drie dagen tijd. Algoed dat hij zich voor de rest nergens druk over moet maken

Mijn kat is dan toch van het balkon gevallen. Het moest ervan komen, gezien de manier waarop hij dacht over die richeltjes te kunnen flaneren Ik heb het niet gezien, maar de buren zijn komen bellen. ‘Is da’d aa kat na nie, menièr? Ik doecht ‘t wel zenne’ En daar zat hij dan, weggedrukt in een hoekje op een vensterbank tegen een raam aangedrukt. Uit de hemel gevallen in een grote gevaarlijke wereld die hij alleen van veraf kent en van een veilige hoogt kon aanschouwen. Stoffig en met spinrag in zijn vacht, zijn ogen heel groot en zijn oren plat tegen zijn kop gedrukt, dapper van zijn voeten makend. MAUW! MAAAAUW!
Toen ik heb voorzichtig oppakte en hem over mijn schouder legde, begon hij direct te spinnen en boorde hij de klauwen van zijn voorpootjes zo diep in mijn vlees dat het leek alsof hij nooit meer zou loslaten. Zijn neusje was geschaafd, en hij bloedde op mijn hemd. De vacht onder zijn kin en op zijn borst klitte aan elkaar. Vannacht is hij op de zetel blijven slapen in plaats van op bed te komen. Vanochtend bleef hij daar liggen in plaats van om mijn benen te circelen en verwoede pogingen te ondernemen mij ten val te brengen. Ik ga het vanavond nog even bekijken, en als het niet ok lijkt te zijn, dan ga ik ermee langs de dierenarts.
Zotte poes. Dat zijn er dan nog zeven die hij over heeft….

Werkweekend is achter de rug, de boel is net niet afgeraakt, alhoewel ik er heel de nacht aan zitten zwoegen heb. Sommige dingen moeten echt nog eens herzien worden met de klant erbij.
‘k Zit nu achter mijn schermke op het werk samen te vatten wat er nog allemaal gedaan moet worden, dan kan dat in een emailtje naar den baas zijn bureau. De nacht was sneller voorbij dan ik dacht. Die vogels begonnen om half vijf al van hun voeten te maken, en om vijf uur begon het te gloren.
Verder heeft de server van Kwaadbloed, waarop Polskaya mede gehost wordt, rond een uur of twee vannacht een nieuwe machine gekregen, zijn alle accounts daarop overgezet en sindsdien verschijnt er een vieze error bovenaan. Ook mankeer ik de laatste posts en de laatste entrys in de shoutbox Kwaadbloed mankeert er ook een paar (en nie alleen posts) en die kan er ook nie echt mee lachen. 1000letters is buiten schot gebleven. Algoe!
Helpdesk van Hostingservice verwittigd, maar die gasten hebben nog niet gereageerd op mijn ‘ticket’. Ik hoop anders wel dat ze het snel kunnen fixen.
Ok, en nu met liters koffie de werkdag doorheen worstelen. Om half twee vanmiddag zal ik er vierentwintig uur hebben opzitten. Wanneer ik thuiskom strax ga ik langs de videotheek en haal er de meest dwaze film die ik maar kan vinden, laat de pizzakoerier komen, en plof me in de zetel waar ik niet meer uitkom tenzij om mezelf naar bed te slepen. Ik raak geen toets meer aan na vijf uur (beloftes…beloftes)

Het is vijf uur ‘s ochtends, en als ik me haast geraak ik nog in bed voordat de horizon lapislazuli begint te kleuren en die hardnekkige kleine vogeltjes de borst beginnen op te zetten. Ik groet u allen. Morgen opstaan, douchen, ergens gaan ontbijten en wandelen (lang) langs de kaaien. Daarna weer achter de schermen tot de boel af is. (af is ie nooit gvd)

Voila, proper buroke. Ik kan er terug invliegen.
Het was echt hoog tijd. De pizzadozen stapelden zich bijna even hoog op als mijn monitors, de lege blikken cola die tevens dienden als asbak hadden mij omsingeld, en mijn ceedeeroms lagen verspreid tussen de papierkes met paswoorden en logins, half leeggedronken koppen koffie, de computertijdschriftjes, de volgekriebelde lay-outschetsen en websitestructurkes, de tutorials, de manuals, en ga zo maar door. Hier en daar vond ik een halve reep chocolade en zelfs een durex-condoom. Vraag me niet hoe dat laatste daar gekomen is, want dat heb ik me ook al peinzend afgevraagd.
Het was dus nodig.
Heden ligt mijn werktafel er zo blank bij als een sneeuwvlakte die nog niet betreden is. Lang zal dat niet duren, want straks begin ik aan mijn job die maandagochtend moet af zijn. De koffie, de sigaretten, de selectie mp3s en het zenuwkalmerende groen liggen al klaar. En om eerlijk te zijn kijk ik er naar uit. Eigenlijk doe ik niets liever dan werken als het donker is, nacht, stil en alleen. Niemand die je stoort – je kan jezelf echt ‘in het werk smijten’ zonder dat er telefoon rinkelt, collegas moppen komen vertellen, klanten moeten geholpen worden – niemand die je kan afleiden, niemand die je van je bijna gevonden oplossing wegrukt. Op zulke momenten ben ik best ‘in trance’ te noemen. Dan is mijn concentratie echt het grootst.
Nu nog even voor de inwendige mens zorgen en een paar boterhammekes smeren, en ik vlieg erin