Agressie
Ik loop er al een tijdje mee rond en nog langer doen alsof alles ok is geeft geen pas meer: ik heb zin om sommigen hun botten te breken. Alle botten in hun lijf.
Erg.
Wees op uw hoede.
reacties (9)
Ik loop er al een tijdje mee rond en nog langer doen alsof alles ok is geeft geen pas meer: ik heb zin om sommigen hun botten te breken. Alle botten in hun lijf.
Erg.
Wees op uw hoede.
Graag zou ik aan iemand die vrouwen verstaat eens willen vragen wat ze er in godsnaam mee bedoelen wanneer ze op het einde van een relatie snikkend vragen ‘of we toch nog vriendjes kunnen blijven’ om van zodra je je rug gedraaid hebt nooit meer iets van zich te laten horen of zien.
Vriendjes blijven – mijn kloten. Waarom zijn die krengen niet eerlijk en zeggen ze niet wat ze bedoelen: ‘Hufter, ik heb me in jou vergist, daar is de deur, ga en zie niet om’?
En terwijl de hondsdagen daar zijn, terwijl mijn kat na elke vier meter die hij aflegt op de planché gaat liggen met zijn buik naar boven en zijn poten wijd uiteen en met zijn tong uit zijn bek en terwijl de thermometer op het balkon in de zon elke middag fors de veertig graden overschrijdt al twee weken lang en terwijl ik zelf amper weet onder welke steen beschutting voor de hitte te zoeken en terwijl de steen van het balkon zelfs des nachts warm blijft aanvoelen, kan ik mijn ex-baas alleen maar dankbaar zijn voor mijn ontslag. Zulk een zomer dient niemand door te brengen achter een scherm of het is al gelijk achter wat. Véél te warm, veel teveel een marteling. Met dit weer dient iedereen verlof te hebben!
Met het vooruitzicht op een samenwerking met een heel sympathiek bedrijf zo rond het einde van dit seizoen (telewerken, stel je voor!), heb ik echt nog wel een aantal zalige weken voor de boeg waarin mijn enigste zorg zal zijn of mijn kat en mijn plantjes genoeg water zullen hebben en of ik m’n processorke koel genoeg ga kunnen blijven houden. Mij zul je niet horen piepen althans. Nóg graag zes weken van dit weer aub, en deze zomer staat gebookmarked als één der betere in zijn soort
Heel lang geleden in mijn snotneusjaren speelde er op televisie een kinderserie en die heette Robbie de Robot. Een klein lief robotje met grote ogen (dacht ik) beleefde daarin allerlei avonturen. Jaren gingen voorbij tot iemand over hem sprak. God ja! Robbie!
Het straffe van de zaak is dat ik nu, anno 2003 op het net nergens iets kan terugvinden over die Robbie. Geen sikkepit. Nada. Er zijn een hele hoop Robbie’s te vinden nochtans, maar geeneen van hen is diegene die ik zoek. En ik weet zeker dat Robbie de Robot bestaat, want ik ken één iemand anders en zij kan zich hem ook herinneren. Wat waren we toen klein, zei ze.
Dus in naam van de nostalgie : als er iemand is die een url’leke heeft naar iets of iets anders over dat Robotje, doe mij een ferm plezier en laat het ff weten aub? Thx
Hoe ik mij ook draai of keer, waarheen ik mij ook wend of beweeg, het geeft geen pas beste vrienden. Zum Momentum staat de boel een beetje stil en ik schijn er geen avance meer in te krijgen. Nu niet dat dat voor mij persee moet. Ik ben eigenlijk best tevreden met wat ‘stalling’ omdat de pees niet altijd opgerokken kan zijn en omdat bloggen om te bloggen onzin is want dan gaat de leute eraf en doe je het niet meer voor de lol maar om anderen te behagen. Welaan, ik behaag mezelf en lig liever in de zon. Het zal nog lang genoeg winter zijn.
Powered by WordPress
