Truth, War and Consequences
Amerikaanse GI’s en de trots die ze in hun vak leggen:
Truth, war and consequences (.wmv – 3.02mb)
reacties (4)
Amerikaanse GI’s en de trots die ze in hun vak leggen:
Truth, war and consequences (.wmv – 3.02mb)
Voor die ene keer dat ik een stok naar me toegesmeten kreeg vergat ik waar ik hem gelaten had. Hehehh, hij stond mooi achter de deur toen ik hem terugvond. In het hout stond de vraag gegrift of ik wou meedoen aan ‘the true desktopproject.
TDP is collection of images from computer users, who are interested in providing the cyber-world with a glimpse into their very own true desktop workspace. I believe that this project will finally allow users to step into the clandestine universe of individual computer users and see what they use when they power on their computers. Currently, there are 340 entries in the True Desktop Project.
( The True Desktopproject )
Alzo en alhier dus: mijn ‘werkplek’ netjes opgekuist en gepoetst. Ha ja, hoe zou je zelf zijn:
Ik kreeg deze stok van de onovertroffen Chipo, en ik smijt hem verder naar Kristof van Chips&Cookies als hij er zin in heeft.
Woorden zijn domme dingen. Woorden hebben geen andere mening dan hun klank waaraan een betekenis gekoppeld wordt. Woorden zijn laf omdat ze verdraaid kunnen worden en ze zijn eenzaam omdat ze zonder begrip geen betekenis hebben. Woorden zijn beperkt vanwege hun vluchtigheid omdat ze sneller vergeten dan uitgesproken worden en ze zijn even breekbaar als het eerste ijs op stille plassen in de late herfst. Woorden deugen niet omdat hun onafhankelijkheid hen tot slaaf maakt van diegene die ze uitspreekt. Woorden hebben geen waarde omdat ze zelf niets in zich dragen doch slechts de drager zijn van dat waar ze mee belast worden. Woorden dienen tot niets.
En de man zei:
‘diep in mijn binnenste eer ik alle vrouwen die ik op mijn weg tegenkom, want zij zijn het die onze toekomst zullen baren’.
En de vrouw dacht:
‘drink je vergiftigde koffie uit en crepeer jij hond. Wanneer ze je vinden ben ik allang de piste in met je beste vriend’.
Café De Nieuwe Linde. Nacht. Binnen.
Zij: achter in de veertig, stoer van lichaamsbouw, gemillimeterd haar, kalend. Drinkt Bollekes en is even dronken als geil.
Hij: beginnende veertiger, heel tenger van gestalte maar zijn snor moet dat goedmaken. Plat zwart sluik haar. Drinkt witte wijn en is ongelooflijk bezopen. Ogen half dicht, gedachten op half zeven.
Beiden, samen aan den toog als laatsten. De lichten zijn gedimd. De stoelen staan op tafel. De bazin is haar rekening aan het maken.
Hij: En ik doen met mijnen boot wat ik wil! Ik leg die plat en ik trek die recht! Tot 130 graden als ge wilt!
Zij: Jaja, ondertussen weet ik da wel, komaan we zijn hier weg want madame wilt sluiten. Ga met mij mee, ik zal verse lakens opleggen.
Hij: Nee da kan ik ni doen (schudt dramatisch zijn kop).
Zij: Ha nee, en voorwa dan nie?
Hij: Morgenvroeg, die van ons, ik weet nie. Ik weet nie eens waar ik hier zit (laat een geweldige boer).
Zij: Morgenvroeg? Subiet zeker! En ge zit hier in de Linde met mij, en die van eulle zal ook wel weeral weten hoe laat het is als ge nu nog nie thuis zijt (legt één hand op zijn dijbeen en één in zijn nek en trekt zich naar haar toe. Ze kust hem op de mond.)
Hij: (Trekt terug en veegt zijn mond af. Hij kijkt haar niet aan.) Neenee. Ik kan echt nie. Ons Kimberly moet naar school. Ons Kimberly… (trieste blik)
Zij: Komaan, doe nu nie alsof het den eerste keer zou zijn. Kimberly is nog al op school geraakt toen ge tussen mijn benen bezig waart. Ga nu mee. Ge moet zelve zelfs nikske doen. Gewoon op uwe rug liggen is al genoeg.
Hij: Waar ben ik nu weer mee bezig. Brengt ge me naar huis? Kimberly moet straks naar school. En ge hebt ongelijk wat mijnen boot betreft want ik leg die echt zo plat als maar ik wil, tot 180 graden!
Zij: Ja, zo is dat (rekent af, bestelt een taxi en ondersteunt hem). Blijft gij maar ferm slapen ventje. Laat mij uwen boot maar eens zien subiet.
Hij: Hihihi (kijkt scheel van zattigheid en boert) Mijnen boot. Alleen maar op mijne rug liggen zegt ge?
Taxi arriveert. Samen wankelend naar de uitgang. De bazin zucht.
Wablief? Een videospelleke ja!
Ronduit walgelijke vertoning (verwittiging: expliciete beelden van een Amerikaanse Apache-helicopterbemanning die zich verveelt en wat lol gaat trappen met een paar Iraakse boeren).
http://www.prisonplanet.com/good_fire_hit_him.wmv (.wmv – 8,5 mb)
Powered by WordPress
