Weer een nacht waarin ik me te buiten heb laten gaan aan ééntonig gebral, het tongkussen van de verkeerde vrouwen en het omhooghouden van de meest fantastische leugens. Het is verbazend hoezeer en hoe vlug het mogelijk is om af te glijden naar de nachtkant van het bestaan wanneer er geen reden meer tot vroeg opstaan is. Dit zijn de tijden waarin een mens teruggeworpen wordt op zijn eigen gevoel voor wat nog kan en wat eigenlijk niemeer kan.
Ondertussen snerpt een vioolversie van Bachs Chaconne me via de koptelefoon door mijn kop. (Kwestie van de elitair uit te hangen en mijn buurvrouw op dit vroege uur deze grandioze muziek te ontzeggen.) Lievelingsmuziek op dit onzalig uur. Je zou hier eens moeten zitten met open balkondeuren. Je ruikt de lucht die zo zwanger is van regen en vol van belofte, poesje spint op mijn schoot, en ik moet me van baas noch wet iets aantrekken.
Ik geef mezelve nog een week. Voor het echte leven weer begint wil ik nog eens te weten hoe het is maar niet zou mogen. Gelijk vroeger, naar niks en niemand zien. Daarna, dan en alleen daarna word ik weer braaf.
Miljaar, waar is mijn bed naartoe?!

Al een week of twee ben ik aan het kloten met allerlei flarden code en duistere manuals en veel gevloek en getier om via een mms’je dat verstuurd wordt van mijn onovertroffen Nokia 7650 het verstuurde beeldje met bijbehorende tekst op een serieuze manier op dit blog te laten verschijnen. Na veel vijven en zessen heb ik eindelijk resultaat, en daar ben ik razend blij om. De volgende twee dagen ga ik spenderen aan het op mijn gemak herbekijken, opkuisen en herschrijven van heel de rotzooi, zodat ik in de toekomst op een degelijke manier van eenders waar en eenders wanneer kan bloggen met beeldmateriaal erbij zolang er maar coverage is.
Woehoe! Revolutie! Mobloggen! Power to the People!

Nog geen week zonder werk, en nu al diep moeten nadenken welke dag het is – ik voel me goed.

Mijn kat heeft het moeilijk. Ondanks zijn appartementsgeaardheid (wauw, lang woord) ruikt hij ook hoe de lente in de lucht hangt, en vooral, ziet hij ook hoe een nest gebouwd wordt in de lindenboom net iets voorbij mijn venster. Het is daar een gedoe van jewelste, en niettemin die lindenbomen al ferm aan het botten zijn valt het aan- en afvliegen daar in die kruin te volgen als zat je met een tuinstoeltje en je verrekijker onder een aanvliegroute van Zaventem. En dat is mijn teergeliefde kater Sneeuwbal de Onverzoenlijke ook niet ontgaan natuurlijk. De kunst bestaat er nu in om hem in het oog te houden zodat hij niet onvermoed in zijn jacht op nestende vogelbeestjes van het balkon of van de vensterbank omlaag dondert. Poesje is poesje, maar er is ondertussen een hemelsbreed verschil tussen wat hij in deze van lentegeuren vervulde hemelsblauwe luchten door instinct ingegeven driften meent te moeten presteren en hetgeen hij als lamme tamme gecastreerde appartementskat uiteindelijk effectief probeert uit te voeren alvorens zich hijgend tevreden te stellen met een rustig plekje waar de zon nog niet al te gauw zal verdwijnen (damn, waar gaat dit naartoe). Wat ik wil zeggen is dat het best wel eens zou kunnen dat hij meer denkt te kunnen dan dat wat hij werkelijk aankan, en in een spontane duik naar des vogelbeestens nest ontegenroepelijk het trottoir zal ontmoeten en dan moet ik hem gaan zoeken.
Gelukkig heb ik van een slechte kameraad een karabijn te leen gekregen en ga ik morgen dat nest uit die boom knallen. Ik ga met slechts één kleine kromming van mijn wijsvinger, diegene waar ik ook altijd met in mijn neus zit, met die vinger dus ga ik de toekomst van mijn kat alhier op het eerste verdiep veilig stellen. Uit pure voorzorg. En ik hoop dat jullie het met mij eens zijn zodat ik het in naam van ons allen kan doen. Zoniet neem ik de de taak volledig op mij en op mij alleen met de bedoeling de toekomst van al onze appartementskatten veilig te stellen en vraag ik me af wat jullie mening eigenlijk waard is. Zolang mijn kat maar niet van het balkon dondert of van de vensterbank aftuimelt kan het mij geen zier schelen. Ik doe tenminste mijn best. En dat God met mij moge zijn!!