Ik heb een geheime vriendenkring. Die bestaat uit mensen die in een kring gaan zitten (duh) waarna een ongelukkige, bepaald door het smijten eener teerlink, met een stuk textiel in de hand om die kring heen begint te lopen terwijl de kring een vlaemsch lied aanheft. Dat stuk textiel laat de ongelukkige ineens/plotseling vallen wanneer het lied het hem toelaat en achter de rug van iemand die in de kring zit. Diegene achter wiens rug het stuk textiel dus gevallen geweest is, dient dat dan zo vlug mogelijk door te hebben waarna hij/zij gewenscht wordt om het stuk vod op te rapen en een spurt in te zetten om de eerstgenoemde in te halen vooraleer die de kring kan ronden en de plaats kan innemen van die sukkel die hij/zij achter zijn/haar veren heeft/had. Waarna het dan aan die loser is om voort te jakkeren langs de ruggen van zijn/haar kameraden terwijl het idiote lied opnieuw begint terwijl hij/zij zijn/haar best doet om iemand anders gelijkaardigerwijze te verschalken met als enige doel weer kontzittendgewijs deel uit te mogen maken van de kring.
Wie zin heeft om mee te doen met dit volslagen idiote gedoe is welkom. Elke ochtend tussen waan en vuiniskar zijn wij te vinden aan de Antwerpse kaaien daar waar het meeste gras tussen de kasseien groeit.

Quote 4753 uit Bash.org:

The problem with America is stupidity. I’m not saying there should be a capital punishment for stupidity, but why don’t we just take the safety labels off of everything and let the problem solve itself?

Goede raad is een verraderlijk iets. Goede raad wordt vaak verstrekt door mensen die jouw problemen menen te herkennen. Goede raad komt van hen die beweren te begrijpen wat er zoal allemaal in jouw richting aan miserie komt aangewaaid omdat ze nèt hetzelfde hebben meegemaakt. Goede raad is helemaal niet duur omdat iedereen er wel wat van op overschot heeft.
Goede raad is verschrikkelijk. Het ondermijnt je zelfvertrouwen, het doet je twijfelen en het verminkt je mogelijkheid om tot een deftig besluit te komen. Goede raad heeft ferme doornen.
Tenzij hij van mensen komt die het écht goed met je voorhebben. Niet van die pippo’s aan den toog dus, en evenmin van hen die één keer met je geslapen hebben of van hen die dorsten naar meer erkenning en aandacht of van hen die wankelen wegens te weinig zelfvertrouwen en een ondraaglijke misbegrepenheid. Maar van de uitverkorenen die om je geven, van de weinigen die je gaarne zien en die zullen rouwen om de rand van je graf, van hen die van ver voelen wanneer je pijn hebt en van de anderen die jou vergeven en omhelzen na je goorste verraad, van die die geen woorden nodig hebben om je iets te zeggen en van diegenen die weten wie je bent nog maar voor je het zelf weet, van hen dus neem je die raad aan.
Dat staat buiten kijf.

Een diepvrieszakje gevuld met kraantjeswater dat je aan een touwtje ophangt boven je tafel of in je deurkozijn is een raar zicht. Moest er een goudvisje in rondzwemmen, kon men eventueel nog spreken over een jachttrofee, doch buiten wat water is het zakje leeg en hangt het daar in de wind wat te bengelen.
Het houdt de vliegen weg.
wablief?
Hoe?
Nog nooit hoorde ik daarvan, mijn grootmoeder kent het ook niet en ik vraag me af waarom die beesten in beestensnaam bang zouden moeten zijn voor een met wat water gevulde plastiek zak.
Een goeie uitleg is meer dan welkom, want voor de moment draait mijn brein rondjes rond elke naad van die gevulde diepvrieszak, en op die zak zijn inderdaad geen enkele vliegenstrontjes te bespeuren. Zij die dat zakje gehangen hebben zweren bij het nut ervan. Wij die het zagen hangen durven twijfelen.
Verlos ons

Zover moet het komen dat er iemand aan je komt vragen wanneer je eens iets over hèm schrijft op je website.
Als het dan moet, aan X:

Beste X,
(ik noem je ‘X’ voor ons beider gemoedsrust)

morgenavond vertrek ik naar de Ardense hoogvlakten. Daar ga ik een paar fijne dagen doorbrengen in de wetenschap dat ik je daar niet zal zien. Ik ga wel een paar koebeesten tegenkomen tijdens mijn wandelingen alginder, wiens dromerige blikken ongetwijfeld van een onpeilbaar dieper emotioneel inzicht zullen getuigen dan dat wat wat jij in je kromme gedichten ‘weltschmerz’ durft te noemen, en dat terwijl zij er gewoon bij staan te herkauwen en jij er vooral bij loopt te steunen en zuchten en klagen en teloorgaan alsof het je lieve lust is. Hou daar toch eens me op en leer een vak. Ga met bulldozers rijden op een bouwwerf of whatever. Stop met zeuren. Blijf uit de kroeg. Donder ende lazer ende flikker toch op man. Je bent een sul, een betweterige onbenul, je kraamt flauwekul uit waar niemand mee lacht buiten jijzelf en je ziet dat niet eens. Je neemt pinten van een ander aan maar een rondje geven doe je nooit. Je maakt de schuinste opmerkingen over elk ‘wijf’ dat er in je gezichtsveld passeert, inclusief de vriendinnen en vrouwen van hen die jij je makkers pleegt te noemen, terwijl je eigen lief haar blik naar de grond richt en de punten van haar schoenen bestudeert. Jij smeerlap. Je bent vals en geslepen maar ik ken je en ik vertrouw je niet. Ik moet je niet. Ik ken jouw soort. Jij bent er zo eentje die geen schaduw heeft en daarom alleen des nachts buiten wil komen. Jij bent er eentje zonder verhaal en die daarom dan maar wat nawauwelt. Zonder benul ben jij maar je zeurt ieders oren van zijn kop. Over het oude brood van je bakker en over hoe Napoleon het nationalisme introduceerde in Europa. Jij bent zo iemand die, wanneer er dan toch eens iemand iets tegen je vertelt, direct onderbreekt om te beginnen zeiken dat je ooit eens hetzelfde hebt meegemaakt en dan een ellendig lange monoloog houdt tot je zelf niet eens meer weet waar je het over had laat staan waar je er allemaal mee naartoe moet. Jij bent zo iemand die het een onwaarschijnlijk grappig idee vindt dat het woord ‘loempia’ eigenlijk ‘roempia’ moet zijn. Een uilskuiken ben jij. Ik zie liever jouw achterkant dan jouw voorkant. Ik zie je liever gaan dan komen. Ik heb je liever van over horen spreken dan dat ik je nog moet tegenkomen.

Dus hierbij gezegd zijnde, X, de waarmaking van wat je me deed beloven. Of het je wat zal bevallen betwijfel ik. Ik heb nochtans mijn best gedaan. En haal vooral niets in je hoofd want het zou toch alleen maar blijven galmen.

Groeten,
P.

Damn! Ik wist van niks!
En nu gij

De grootste zwakke plek van de meeste mensen is hun consequentie. Pak hen die af en ze weten niet meer waar ze met hun werkelijkheid naar toe moeten. Manipuli manipula enzovoort.
Maar laat hen hun verdriet. Er moet nog iets zin hebben, er moet nog een reden tot bestaan overblijven.