Weet je nog, de ladders van hieronder en de breedte van het gangetje?
Oplosbaar dus – maar niet zo gemakkelijk.
Iedereen had al wel door dat je met driehoeken moet werken en daarna de stelling van Pythagoras ( a²= b²+c²), waar je jammer genoeg een onbekende teveel in had om die goed te kunnen toepassen. En dan begon de miserie pas goed
Hier is ie, de oplossing, heel bevattelijk en grafisch uitgelegd. Ik hoop dat u er wat aan hebt.

Een tijdje terug, ik denk in het begin van vorige winter, waren we elkaar aan den toog raadsels aan het vertellen. Flauwe raadsels, (Het toppunt van geluidsoverlast? Twee skeletten die neuken op een leien dak), absurde raadsels (Ik heb iets in mijn hand en het is blauw en vierkant – als ik het opgooi en weer opvang is het rood en rond – rara?) maar ook denkraadsels en wiskunderaadsels. Vooral bij één van die laatsten is de boel uit de hand gelopen. Met name bij het Vraagstuk van de Ladders.
Omdat de steller van het raadsel het antwoord zelf niet meer wist, was er ook niemand die kon oordelen over gelijk of ongelijk, kon helpen, of ons gewoon de oplossing kon verklappen.
Op den duur zat de helft van het café mee te zoeken naar een oplossing, verwoed op achterkanten van bierkaartjes formules te krabbelen en met elkaar te kibbelen over de ridiculiteit van hun respectievelijke oplossingen. Sommigen riepen dat het raadsel nooit op te lossen was wegens te weinig gegevens, anderen zeiden dat het een simpele wiskundige vergelijking moest zijn en begonnen koortsig hun memorie te pijnigen naar geonometrische formules uit het collectieve middelbare school-geheugen, en nog anderen zochten hun toevlucht tot oude heidense riten of probeerden door middel van vriendjespolitiek één of ander antwoord te verkrijgen. Uiteindelijk meende iedereen dat zijn oplossing de juiste was, en zo zijn we er nooit echt uitgekomen.
Onlangs schoot het me weer te binnen. Hoe zou het ermee zitten? Wie wil kan direct proberen:
In een gangetje staan twee ladders kruislings geplaatst. Ze staan allebei met de onderkant tegen de muur en met de bovenkant tegen de tegenoverliggende muur. De lengte van de ladders is respectievelijk 2 en 3 meter. Ze kruisen elkaar op één meter boven de grond.
Vraag luidt: hoe breed is het gangetje?

Het Belgisch weer: gisteren fiets je naar huis in T-shirt en shortje in een lekker zonnetje, vandaag in trui en regenjas en ben je klieder wanneer je thuiskomt. Waar vind je dat nog, die diversiteit in weertypes

Heb net ff geprobeerd hier op de job een stromend webcammetje up and running te krijgen, maar mijn streven ging de mist in.
Lokaal draait alles, maar ik geraak er niet mee voorbij de vuurmuur. Da’s spijtig. Anders kon ik eens wuiven naar ons moeder.
Misschien, als ik eens lief lach naar onze sysadmin…dat die een poortje wilt openzetten Alex?
Ondertussen, als teaser…

Ik heb na het met succes volbrengen van mijn vorige opdracht, een nieuwe uitdaging tot een goed einde gebracht.
Al vaak werd er hier op het Antwerpse Zuid melding gemaakt van een schimmig individu, de zogenaamde Danny von Loy , die een eigen café zou willen beginnen.
‘Daar moet ge toch zot voor zijn’, was de reactie van velen hier. En inderdaad, om uit te testen of Danny von Loy inderdaad zot genoeg is om met een eigen café te beginnen, heeft ondergetekende u met risico voor lijf en leden het desbetreffende individu bij hem thuis uitgenodigd.
Bekijkt u het resultaat liever zelf. Op de vraag hoe hij zou reageren wanneer hij achter zijn toog staat en de mooiste vrouw van zijn leven komt hem vragen om een bloody mary, reageerde von Loy op op deze manier. Bijgevoegde soundtrack geeft u een idee van dramatiek waarmee von Loy zijn job wil gaan waarnemen. Let u op de vriendelijke manier waarop hij de mooiste vrouw van zijn leven terug deze wereld in wuift nadat ze vol verbijstering met haar mond open naar deze veelbelovende barman staat te kijken. Wat betreft zijn stijl om indruk te maken op de dames, daar valt iets voor te zeggen.
Wat mij betreft, beste Danny von Loy , je ziet me op een kruk aan jouw toog van zodra je kroeg zijn deuren opent! Succes ermee!

Ik heb in de keuken een boilertje aan de muur hangen dat mij van warm water voorziet zowel in de keuken als in de badkamer, die achter de keuken ligt. Klein ding, levert gloeiend heet water.
En sinds kort heb ik er miserie mee.
Het levert alleen nog maar gloeiend heet water in de keuken. Als ik in de badkamer de warmwaterkraan opendraai dan heb ik één minuut warm water. Daarna doven de vlammetjes in de boiler uitt om pas weer op te flakkeren op volle kracht als ik de warmwaterkraan in de keuken ook een beetje opendraai.
Dat stelt me voor raadsels. En mijn vriend de klusjesman ook. En voor vervelend gedoe, want zolang dat niet opgelost geraakt, loop ik te zeulen met emmers water die ik vul met het opvangen van het warm water in de keuken. Nu niet dat dat zo ellendig is, ik bedoel, er zijn nog altijd dorpen vanwaar men te voet tien kilometer moet gaan voor men een bron met drinkbaar water tegenkomt, maar dat buiten beschouwing gelaten vind ik het knap lastig.

Eminem, door de ene aanbeden en door de ander verguisd en die er zelf zo’n beetje bij loopt te rappen dat niemand hem begrijpt, is wat mijn part aangaat met een kanon van een cd uitgekomen: The Eminem Show.
Het gebeurt slechts zelden dat ik me echt néérzet om naar een cd te luisteren zonder iets anders te doen -lezen ofzo. Als ik dat doe moet het de moeite zijn. En bij deze cd had ik dat gevoel van het eerste nummer af aan. Eminem loopt weer te brullen en te roepen en zijn rijmen met venijn te vullen, wraak te nemen door in zijn lyrics publiekelijk zijn moeder, Lynne Chaney, Moby, Kris KirkPatrick en Limp Bizkit aan de schandpaal te nagelen (Cleaning Out my Closet en Without Me), tegen de schenen te stampen van de blanke burgerij en de politici (White America) en al grappend vertelt van plan te zijn zijn madam van kant te maken tot hij haar daadwerkelijk ziet staan kussen met een andere vent.
De lyrics van Eminem zijn weer om depressief van te worden. Nergens schijnt er een straaltje zon. Vlijmscherp en gespekt met scheldwoorden hoor je hem zijn woorden uitspuwen. Triestheid, woede, frustratie, cynisme, kortom, alles wat een mens kan drijven om accidenten te begaan, het zit er allemaal in. (interludium: mijn kat heeft net zo’n helikoptermug opgevreten). Ik ben overdonderd door zoveel kwaadheid in die mens. En toch is er iets in zijn tirades dat bij mij iets raakt, dat me doet luisteren. Wie niet kan wachten om te oordelen of ik hier een beetje zit te zwammen, of wie niet kan wachten tot de cd in de winkels ligt, kan hier aan zijn gerief geraken.